Hel - 22 dywizjon rakietowy

Autor zdjęć oraz tekstu: "Alkali"

Jeszcze kilka lat temu obszar znajdujący się na północny wschód od dworca kolejowego w Helu był niedostępny dla zwykłego śmiertelnika. Za podwójnym ogrodzeniem zewnętrznym zwykłym i wewnętrznym znajdującym się pod napięciem stacjonowały dwie jednostki Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej 22. dywizjon rakietowy oraz 214. kompania radiotechniczna.

22. dywizjon rakietowy został sformowany na podstawie rozkazu organizacyjnego dowódcy Wojsk OPK z 12 stycznia 1963 r. W pierwszym okresie, który w Helu przeznaczono na budowę niezbędnej infrastruktury, kadra i żołnierze jednostki szkolili się w specjalistycznym ośrodku rakietowym w Bemowie Piskim, a następnie doskonalili swoje umiejętności w dywizjonie rakietowym stacjonującym w Olszowej na Śląsku.
Helski dywizjon wyposażony został w przeciwlotniczy zestaw średniego zasięgu S-75 „Wołchow.
Pierwszy dyżur bojowy dywizjon przyjął w lipcu 1964 r., a 21 maja 1965 r. na poligonie w ZSRR przeprowadzono pierwsze strzelanie bojowe. Dywizjon, dowodzony przez mjr Antoniego Kiwiora, zniszczył wówczas pierwszą rakietą cel powietrzny lecący pod przykryciem zakłóceń.
W ramach restrukturyzacji Sił Zbrojnych RP jednostkę rozformowano w końcu września 2001 r.

Stacjonująca na tym samym terenie co dywizjon 214. kompania radiotechniczna powstała pod koniec 1956 r. w Lisewie Kaszubskim. W ramach reorganizacji kilkakrotnie zmieniała swój numer i podporządkowanie.
W drugiej połowie 1974 r. została włączona w skład 21. batalionu radiotechnicznego we Władysławowie i otrzymała numer 214.
W 1978 r. kompanię przeniesiono z Lisewa do Helu gdzie stacjonowała do rozformowania w końcu 2001 r.

Po opuszczeniu obiektów przez WLOP teren przejęła Marynarka Wojenna, która zajęła głównie część koszarową. Strefa bojowa, ta za ogrodzeniem z drutu kolczastego pod napięciem, została praktycznie porzucona i znajdujące się tam obiekty padły z czasem łupem lokalnych amatorów złomu.
Obecnie można tam oglądać schron dowodzenia ogołocony niestety z większości wyposażenia, sześć ułożonych koliście wokół schronu ziemnych obwałowań skrywających niegdyś wyrzutnie rakiet, kilka schronów przeciwlotniczych dla obsługi wyrzutni, stanowiska ogniowe baterii artylerii osłonowej 37 mm oraz pozostałości po 214. kompanii radiotechnicznej w czyli niewielki schron i dwie "górki radarowe".